Είπαν - έγραψαν:

...η περιπετειώδης δράση, η διαγραφή των χαρακτήρων, τα αισθήματα από τον έρωτα ως τον τρόμο, η μυθολογία και η ιστορία όπως και η σύγχρο­νη μας πραγματικότητα δίνονται στον αναγνώστη σε εικόνες και επεισόδια που τον κρατάνε σε αγωνία ως την τελευταία σελίδα του θαυμάσιου αυτού μυθιστορήματος...

Κώστας Τσαούσης, «Έθνος»

...Ο Μωυσείδης με οδηγούς τη Μυθολογία, την Ιστορία, τις φυσικές επιστήμες και την πολιτική επικαιρότητα, δημιουργεί απολαυ­στικά κείμενα, απαλλαγμένα από άχρηστες γνώσεις, πρόσωπα και γεγονότα. Χωρίς διδακτισμούς αλλά και χωρίς αλληγορίες που πιθανότατα θα έβλαπταν τη γοητεία της αφή­γησης, εφιστά την προσοχή στα σύγχρονα προβλήματα, όπως είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος, η μόλυνση της ατμόσφαιρας, η αλόγιστη χρήση της γης. Οι αναφορές του στην κρατική βία, στην τρομοκρατία, στον ρα­τσισμό, στους πρόσφυγες δεν λείπουν, πράγ­μα που καθιστά το μυθιστόρημα του απολύ­τως πολιτικό. Είναι ενθαρρυντικό το ότι ο συγγραφέας - όπως και οι άλλοι έλληνες ομό­τεχνοι του - δίνει βαρύνουσα σημασία στα ζητήματα αυτά, κάνοντας την επιστημονική φαντασία ελκυστική ακόμη και σε αναγνώ­στες που την περιφρονούσαν. Η θεματολο­γία του προσεγγίζει εκείνην του σύγχρονου αστυνομικού αφηγήματος αλλά και του θρί­λερ, είδη στα οποία έχει θητεύσει, ενώ η ερω­τική διάσταση της πλοκής - μερικές σκηνές είναι αρκούντως τολμηρές - προσδίδουν στο μυθιστόρημα μια άλλη γεύση ...

Φίλιππος Φιλίππου, «Το Βήμα»

...Πολιτική, φαντασία και μυθο­λογία εμπλέκονται αριστοτεχνικά με τρόπο που καταλήγουν σε «κρε­σέντο». Και ο αναγνώστης μένει με την αγωνία έως τέλους, μέχρις ότου ο συγγραφεύς μάς δώση το επόμενο μυθιστόρημα του...

Χαρ. Δημακοπούλου, «Εστία»

Επιχειρώντας μια αναδίφηση των πηγών της φανταστικής λο­γοτεχνίας η πένα του Στυλιανού Μωυσείδη, άρχισε τον ξέφρενο μα­γευτικό χορό της, πίσω από τον ήχο των λέξεων για να εκφράσει την εξό­χως στοχαστική μορφή της μέσα από το βιβλίο «Όταν ξυ­πνήσουν οι Τιτάνες» των εκδόσεων ΕΚΑΤΗ.

Η μέθη της απρόσμενης επιτυχίας του συγγραφέα με το βραβευμένο μπεστ σέλερ «ΤΑΛΩΣ, ο Τρόμος που ήρθε απ' το χθες» (βραβείο BELL 1986) δεν μείωσε στο ελάχιστο τη σκληρά κατακτημένη γνώση της λο­γοτεχνικής του ωριμότητας αυτήν που του επιτρέπει να συνεχίσει συμ­φιλιωμένος με την ασάλευτη φαντα­σία του.

Τα καλύτερα κομμάτια αυτού του βι­βλίου αποτελούν μια διεισδυτική σπουδή, στον πλανήτη της φαντα­σίας, εναρμονισμένη στη σύγχρονη τεχνολογική πραγματικότητα, σπου­δή η οποία αδικείται αν συρρικνω­θεί μόνο στην ανάπτυξη της πλοκής. Στο γραπτό αυτό εμπερικλείεται η νύχτα, το μη-ειπωμένο, το αρχέγο­νο. Πίσω από τον ήχο των λέξεων υπάρχει το μέταλλο του καθρέφτη στις εικόνες. Ιστορίες, όπου το όνειρο μπλέκεται με το πραγματικό, φα­ντάζουν φυσικές.

 Στερεότυπες κρυσταλλωμένες δομές εκρήγνυνται, μεταμορφώνουν το κα­θημερινό σύμπαν, δημιουργούν ένα παρελθόν, ένα παρόν, ένα μέλλον και μια ανεπίστροφη δημιουργική δυνα­μική. Μια συνέχεια από παράδοξα και εξαιρετικά γεγονότα για την επί­κληση μιας ζωής κοινότοπης, που δη­μιουργούν πρόσωπα από ορισμένη σκοπιά πολύ καθημερινά κι από την άλλη μυθικά.

Και το αυτονόητο ότι η φαντασία εί­ναι εξίσου όργανο της δημιουργίας, γίνεται εσωτερική παρότρυνση και αρχίζει η αναγκαιότητα να αναγνω­ρίσουμε ότι το φανταστικό είναι ο κι­νητήρας του πραγματικού που υπο­χρεώνει στην πρόοδο. Ας είναι ήσυχοι οι αναγνώστες. Η αυθεντική φαντασία δεν μας απο­μακρύνει από την πραγματικότητα, αλλά την αποκαθιστά βοηθώντας να υπερπηδήσουμε το βάθος της λη­σμονιάς. Εδώ έρχεται και η ηθική δι­καίωση του όλου παιχνιδιού. Ας είναι ήσυχοι οι αναγνώστες!

 Κ. Βόγδου «Αθηναϊκή»

... Ο Στυλιανός Μωϋσείδης μας δίνει μέσα από το κλασικό έργο της Γενεαλο­γίας του Απολλόδω­ρου έναν αριστοτε­χνικό συνδυασμό φαντασίας, εναρμο­νισμένο με τη σύγ­χρονη τεχνολογική πραγματικότητα. Ένα εξαίρετο δείγμα επιστημονικής φαντασίας ή κα­λύτερα δημιουργικού οραματι­σμού, μια προβολή στο μέλλον μέσα από τη σοφία και την αλήθεια του μακρινού παρελθόντος. Τέτοια έργα ενσωματώνουν το παρόν, το παρελθόν και το μέλ­λον σε μια αχρονική στιγμή κα­θαρής έμπνευσης...

Αγγελική Στεργίου, «Νέο Ανεξήγητο»