Εγκαταλείψεις

Άννα Αμπατζόγλου

8,48

Ποια μαρμαρυγή ψηλαφώντας
διασχίζουμε τη σήραγγα των αιώνων
τυφλοί και στοιχισμένοι
μες στη μοναχική κληρονομιά
ενός ακατέργαστου ονείρου;

«Με την εκ βαθέων ποίησή της, η Άννα Αμπατζόγλου δηλώνει το βάθος της ανθρώπινης τραγωδίας σε όλο της το ύψος. Μέσα στο ερημητήριο του σημερινού κόσμου, καλείται να απαντήσει με μια απελπισμένη αντίσταση έως ότου διαπιστωθεί, επιτέλους, από το χέρι της γραφής τι σημαίνει ο εν ζωή πάσχων άνθρωπος. Μια ποίηση ψυχογενής, ψυχότροπη, με φιλοσοφική ροπή προς το πρόβλημα της ανθρώπινης ύπαρξης, και εικαστικής έντασης εικονοποιία, εν τέλει θαυμάσια μεταφυσική αλλά και κινούμενη μέσα στην πυρά των γεγονότων».

Η Άννα Αμπατζόγλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Από το 2024 διδάσκει το μάθημα επιλογής «Ποίηση και Τέχνη» στην ΑΣΚΤ. Ποιήματά της έχουν εκδοθεί σε συλλογικούς τόμους, ενώ η συλλογή Εγκαταλείψεις είναι η πρώτη της ατομική ποιητική έκδοση.

Similar Posts

  • Jean Moreas- Εκλογή από το έργο του

    Τὰ μάραθα μοῦ μαρτυροῦν: Τὸ ξέρεις πόσοσὲ λαχταρᾷ; πιστὸς στέκει στὸν ὁρισμό σου.Σύρε τοιμάσου, γιὰ νὰ βγῆς στὸν ἐρχομό του.—Τά μάραθα ὅλο νὰ πλανεύουν ξέρουν!Ὁ Κύριος ἃς σχωρέση τὴν ψυχή μου.Οἱ πασχαλιές μοῦ μαρτυροῦν: Γιατί,γιατί νὰ στέρξεις καὶ γιατί νὰ πιστευτεῖς;Στεγνὸν ἀπόμαχο παρόμοια εἷν’ ἡ καρδιά του.—Ὦ πασχαλιές μου, ἀργὰ ποὺ μοῦ τὸ μαρτυρᾶτεὉ Κύριος…

  • Ολιγόλεκτα ΙΙ

    Πέτρος Στάγκος Διερωτώμαι αν η οικολογική απειλή δεν έχει δώσει οριστικό τέλος στον Βιβλικό μύθο της ανθρώπινης κυριαρχίας στη Γη. Μήπως ό,τι διαφεύγει από την εξουσία των ανθρώπων είναι, τελικά, ισχυρότερο απ’ ό,τι μπορούν οι ίδιοι να εξουσιάσουν;

  • Η αναγκαιότητα της γλώσσας

    Έτσι, τελικά, υποχώρησα σε όλες αυτές τις πολυάριθμες και πολύπλευρες πιέσεις και με αφάνταστη ευκολία και απροκάλυπτη προθυμία έδωσα την αναγκαστική συγκατάθεσή μου για την επανέκδοση του αλήστου μνήμης βιβλίου, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η μόνη σταγόνα βροχής στο διψασμένο για το συγχωρεμένο πόνημά μου πλήθος ήταν η αναδημοσίευση στο…

  • γκρίζο 3020 – πράσινο 930

    Η Βάσω Λημνιούδη γεννήθηκε στη Χίο όπου πήρε τη βασική εκπαίδευση. Παράλληλα φοίτησε στο Γαλλικό Κολλέγιο Saint Joseph. Σπούδασε Ιατρική στο ΑΠΘ. Έχει γράψει τα: «Τα μυθικά χρόνια», έκδοση Κέντρο Μελετών Αιγαίου-Εικονικό Μουσείο Τήνου, 2022,«γκρίζο 3020 πράσινο 930» εκδόσεις Αγιάρι, Χίος 2022, Εκάτη, Αθήνα, 2025«Ένα εισιτήριο για πού;», Εκάτη, Αθήνα, 2024.Ζει στην Αθήνα.

  • 267 χάικου

      Λειβαδάς, Γιάννης 10,6 Γιάννης Λειβαδάς Δείλι, άνθη κερασιάς.Ο διάολος πλάνταξεστο κλάμα.*Δώρο πρωτοχρονιάς:κουλουριαστήκοιμάται η γάτα.

  • Τηλεφωνικός θάλαμος

    Αν στην ποιητική του Βασίλη Κουντζάκη παραγράφεται εξαρχής και προγραμματικά ο ορίζοντας του μεγαλοποιημένου πόνου, ο λυρισμός δεν είναι ούτε χαμηλόφωνος ούτε μετριοπαθής. Αντιθέτως χαρακτηρίζεται από πληθωρισμό και εσωτερική ζωτικότητα που ελέγχεται μόνο μορφικά από το συμφραζόμενο. Δημιουργεί δε μια ποίηση που προσπαθεί να τιθασεύει το θέμα και να επικαλύπτει την πρωταρχική ύλη των γεγονότων…