Στις αρχές του 20ού αιώνα, θα γράψει για τη Σαμοθράκη ο Ίων Δραγούμης: «Ήταν προσκύνημα η Σαμοθράκη για τους Πελασγούς, τους Έλληνες και τους Ρωμαίους, λαός προσκυνητάδες μαζεύονταν εκεί. Αλλά των Μεγάλων Θεών η θρησκεία έσβησε και μόνο η θύμησή τους σαν άρωμα περασμένο απομένει, πλεούμενο αργοπορινά στο νησιώτικο αέρα. Μα όπως οι πέτρες και…
Και ελπίζω να συναντηθούμε.Εξορίες μητριέςανάποδες πατρίδεςάντε να κανονίσεις την σποράχωρίς την φωνή του γεράνουνοτερή ερημίακαι κλάμα παιδιούφέρνει ο βοριάςσαν φυσά κεντρισμένος
Το 2010 ήταν υποψήφιος για το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ισπανικά. Το πεζογραφικό και ποιητικό του έργο έχει βραβευτεί από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, τον Κύκλο Ποιητών, την Πνευματική Συντροφιά Λεμεσού και τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός». Η αναζήτηση του χωρίς σφρίγος εαυτού από τη γέννηση μέχρι το επικείμενο τέλος. Η νέα ποιητική συλλογή του…
Πέτρος Στάγκος Διερωτώμαι αν η οικολογική απειλή δεν έχει δώσει οριστικό τέλος στον Βιβλικό μύθο της ανθρώπινης κυριαρχίας στη Γη. Μήπως ό,τι διαφεύγει από την εξουσία των ανθρώπων είναι, τελικά, ισχυρότερο απ’ ό,τι μπορούν οι ίδιοι να εξουσιάσουν;
Ω! ΔΡΕΠΑΝΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΗ ΧΑΣΗΩ! δρεπάνι της Σελήνης στη χάσηπου λάμπει πάνω στα έρμα νερά,ω! δρεπάνι ασημένιο όπως θέρος ονείρωνκυματίζεις στην αδύναμη λάμψη σου εδώ!Επιθυμίες σύντομες φύλλων,στεναγμοί λουλουδιών απ’ το δάσοςαποπνέουν στη θάλασσα: ούτε κραυγή ούτε τραγούδιστη σιωπή δίχως τέλος ακούγεται.Πιεσμένος από αγάπη κι ευχαρίστηση,των ζωντανών ο κόσμος κοιμάται…Ω! δρεπάνι στη χάση, όπως θέρος…