Πάροδος τέρμα

Ψάρρης, Τάσος

10.60

O Τάσος Ψάρρης γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πειραιά και κάτοχος MBA από το Πανεπιστήμιο Λέστερ. Σπούδασε μετάφραση και δημιουργική γραφή στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης.

Έχει γράψει τέσσερις ποιητικές συλλογές (Συσκότιση, Εκδόσεις Γκοβόστη, Εγχειρίδιο ναυαγού, Φονικές ουσίες, Είκοσι λεκτικά σχέδια πάνω σε πίνακες του Μπρέγκελ, Εκδόσεις Εκάτη), τρία μυθιστορήματα (Το αγαπημένο της μαύρο, Εκδόσεις Momentum, Η βιτρίνα, Η αιωνιότητα της ακινησίας, Εκδόσεις Σμίλη) και μία συλλογή διηγημάτων (Μολύβι για τα μάτια, Εκδόσεις Σμίλη).

Έχει μεταφράσει μεταξύ άλλων Γκαλντός, Ουναμούνο, Μονταλμπάν, Σαραμάγκου, Κλαρίν, Κοζαρίνσκι, Χαρτ.

Το 2010 ήταν υποψήφιος για το βραβείο λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ισπανικά. Το πεζογραφικό και ποιητικό του έργο έχει βραβευτεί από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, τον Κύκλο Ποιητών, την Πνευματική Συντροφιά Λεμεσού και τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός».

Η αναζήτηση του χωρίς σφρίγος εαυτού από τη γέννηση μέχρι το επικείμενο τέλος. Η νέα ποιητική συλλογή του συγγραφέα και μεταφραστή Τάσου Ψάρρη με τίτλο Πάροδος τέρμα σκιαγραφεί τη βαθιά βιοτική λεηλασία, τη μακρά αναμονή για κάτι εκ των προτέρων χαμένο. Ακολουθώντας τα ιστορικά και πνευματικά ίχνη του, ο άνθρωπος, τραυματικά ανέστιος στην ίδια του την ύπαρξη, πορεύεται με μοναδικά εφόδια την άγνοια και μια παιγνιώδη σύγχυση που όταν καταδέχεται να εκφραστεί, το κάνει αποσπασματικά. Μόνο να παρατηρεί μπορεί, ν’ατενίζει το κάτω και στωικά ν’αντιπαρέρχεται.

ΔΥΣΤΥΧΑ ΤΕΤΡΑΣΤΙΧΑ

Εντέλει χάθηκε το μπλε τετράδιο με τα ποιήματα.
Ίσως ήταν γραφτό να το πάρει η ανυπαρξία.
Τώρα θυμάμαι πως ήταν θαυμάσιες ραψωδίες.
Τα φύλλα βρέθηκαν τυχαία καμένα στη σόμπα.
Δεν είχαμε κούτσουρα και τώρα δεν έχω ποιήματα.
Τουλάχιστον ζεστάθηκε το σπίτι με το Άπειρο.
Αν τα είχα – αν αυτός ο μόχθος παρέμενε άκαυτος,
θα μπορούσα ενδεχομένως να ξέρω τι να προσμένω
καθότι το προϊόν του πνεύματος λόγος προφητικός
λέει θα γίνει το και το, και με ακρίβεια μάλιστα.
Αν και για να είμαι ειλικρινής – κι οφείλω να είμαι
προσδοκώ βαθύτερα όσα έχουν ήδη έρθει.